Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2008

Πέτα!!


Πρόσεξε! Θα πέσεις.... το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να ανοιξεις τα φτερά σου και να μην ξανακοιτάξεις πίσω.......


Πρόσεξε! κοίτα γύρω σου, τοσο πράσινο, ρυάκια, λουλούδια, ήχοι που σε τυλίγουν και σε παρασέρνουν σε έναν άλλο κόσμο... μυρωδιές, η οποίες σε ταξιδεύουν.


Πρόσεξε, πίσω σου είναι η φωτιά. Κλουβιά με δάκρυα του παρελθόντος μνήμες!


Πέτα. Άνοιξε τα φτερά σου, άσε το πόδι σου στο κενό και πέτα. Νοιώσε τον αέρα να σε παρασέρνει, να σε περιτριγυρίζει, να σε χαιδεύει. Πέτα. Δες την ελευθερία να σου κλείνει περιπεκτικά το μάτι και χαμογέλα της. Πέτα. Αυτό σου μάθαιναν τόσα χρόνια, πως να πετάς για να φύγεις απο κοντά τους. Πέτα πριν σε πιάσουν τα κάγκελα και χρειαστεί να βλέπεις τον γκρίζο τοίχο για πάντα. Πέτα ανάμεσα στα γέλια, στις χαρούμενες αναπνοές. Χάιδεψε την ζωή χωρίς να κοιτάς πίσω......


Άνοιξε τα φτερά σου! Μόνος σου πάλεψες μόνος σου έζησες μόνος σου θα συνεχίσεις μέχρι το τέλος.


-Και οι άλλοι?

-Μην ρωτάς για τους άλλους.

-Και οι άλλοι?

- Σε ξέχασαν... Δεν είσαι γι΄αυτούς. Σε ξέχασαν!!! Ξέχνα τους και εσύ! Σε ξέχασαν δεν πάλεψαν. Σε ξέχασαν! Ξέχνα τους!

-μα....

-Πέτα!!! ΠΕΤΑ!!!!!!!!!!!!!

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008

The Unforgiven III


Δεν συνηθίζω να βάζω στίχους τραγουδιών στο blog μου... αλλά από την στιγμή που άκουσα τους στίχους αυτού του τραγουδιού (Unforgiven 3 , Metallica) έχω ταυτιστεί απόλυτα μαζί τους....


Έτσι είπα να τους μοιραστώ μαζί σας....!





How could he know this new dawn’s light

Would change his life forever?

Set sail to sea but pulled off course

By the light of golden treasure


Was he the one causing pain

With his careless dreaming?

Been afraid, always afraid

Of the things he’s feeling

He could just be gone

He would just sail on

He would just sail on


How can I be lost?


If I’ve got nowhere to go?


Searched for seas of gold




How come it’s got so cold?

How can I be lost?

In remembrance I relive

And how can I blame you

When it’s me I can’t forgive?



These days drift on inside a fog

It’s thick and suffocating

This seeking life outside its hell

Inside intoxicating

He’s run aground like his life

Water’s much too shallow

Slipping fast down with the ship

Fading in the shadows now



A castaway

Blame all gone away

Blame gone away
How can I be lost

If I’ve got nowhere to go?

Searched for seas of gold

How come it’s got so cold?

How can I be lost?

In remembrance I relive

And how can I blame you

When it’s me I can’t forgive?
Forgive me, forgive me not


Forgive me, forgive me not


Forgive me, forgive me not


Forgive me, forgive me


Why can’t I forgive me?



Set sail to sea but pulled off course


By the light of golden treasure


How could he know this new dawn’s light


Would change his life forever
How can I be lost


If I’ve got nowhere to go?


Searched for seas of gold


How come it’s got so cold?


How can I be lost?


In remembrance I relive

So how can I blame you

When it’s me I can’t forgive?



** ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΕΙ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΦΕΥΓΩ ΓΙΑ ΑΓΓΛΙΑ...... **

Έχει ωραίο φεγγάρι....


"Θέλω να δω το φεγγάρι!!!!!"


Έχει τόσο ωραίο ουρανό απόψε, πολλά μικρά φωτάκια και ένα τεράστιο φωτεινό φεγγάρι στολίζουν τον γαλάζιο ουρανό σαν να είναι καμβάς...!


Ποιος θα έρθει μαζί μου να δούμε το φεγγάρι και με τα μάτια της φαντασίας να ζωγραφίζουμε αστέρια? Να μοιραστούμε την σιωπή και να φλυαρίσουμε με τα μάτια? Ποιος θα με αγκαλιάσει με την αναπνοή του και θα με ζεστάνει με την σκέψη του?


Έχει τόσο ωραίο φεγγάρι απόψε.... ικανό να φωτίσει όλες τις όμορφες στιγμές της ζωής μας και να κρύψει επιμελώς τα υπόλοιπα....


Έχει ωραίο φεγγάρι απόψε... κρίμα που είμαι μόνη να το δω...... κρίμα που τα σύννεφα σε λίγο θα το κρύψουν....


Είχε ωραίο φεγγάρι....

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2008

!!!

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!!



Υ.Γ Μην ακούσω κανέναν να λέει "καλό Χειμώνα".... αργεί πολύ να έρθει....