Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2008

...γιατί το έχω ανάγκη!


Με αγαπάς ή κάνεις πως με αγαπας γιατί το έχω ανάγκη?

Με νοιάζεσαι ή κανεις ότι με νοιάζεσαι γιατί το έχω ανάγκη?

Με αγκαλιάζεις με το σώμα μόνο ή και την ψυχή σου?

Με κοιτάς... αλλα με βλέπεις?

Σου μιλάω με ακούς???


Σε έχω ανάγκη!

Πιάσε το χέρι μου.

Πιάσε το παγωμένο χέρι μου. Νοιώσε το ξηρό δέρμα μου. Προσπάθησε να το ζεστάνεις.

Φίλησε τα δακρυα μου. Καθώς με χαιδεύεις με το βλέμα σου....γιατί το θέλεις, όχι γιατί το έχω ανάγκη.

6 σχόλια:

Νεράιδα της βροχής είπε...

ερωτηματικά που αναπάντητα μένουν...

κι όμως η αληθινή ζεστασιά έρχεται μόνο όταν τη νιώθουμε και τη νιώθουν...

...χωρίς ερωτηματικά...

φιλιά βρόχινα...

kitrino noufaro είπε...

Η αγάπη όταν είναι πραγματική δεν μας κάνει να αναρωτιόμαστε, αντίθετα, μας αλαφρώνει, μας δίνει λύσεις..
Μια όμορφη καληνύχτα να χεις!

pandora's box είπε...

@νεραιδα της βροχής...

αναπαντητα ερωτημα... πάντα θα μας βασανίζουν. Θα σταματήσουν μόνο όταν εμείς το πάρουμε απόφαση. Εγώ νομίζω πως έχω πλέον τις απαντήσεις μου!

pandora's box είπε...

@ κιτρινο νούφαρο...
Η πραγματική αγάπη όντως μας αλαφρώνει, μας δίνει λύσεις... απλά περνάει πρώτα από το στάδιο της αμφισβήτησης...

marianaonice είπε...

Άραγε αγαπάμε κάποιον γιατί τον χρειαζόμαστε ή τον χρειαζόμαστε γιατί τον αγαπάμε;;
Πάντως αμέτρητα τα βλέμματα που δεν βλέπουν πουθενά και τα χάδια που δεν αγγίζουν την ψυχή!!
:)

pandora's box είπε...

@ marianaonice

Πέρασα πολλές ώρες με το να σκεφτω ποιο από τα δυο είναι σωστο... μάλλον τον έχουμε ανάγκη γιατί τον αγαπάμε ή τουλάχιστον αυτό ισχύει στον δικό μου ουτοπικό κόσμο...!