???

Μια αγκαλιά σου απαιτώ και με μιας θα χαθώ

στα σκοτεινά σοκακια της αναμνησης

αυτης της αγκαλιας......

Ευχούλες!!!

Merry Christmas,

God Jul, Feliz Natal,

Hyvää Joulua,

Καλά Χριστούγεννα,

Buon Natale,

Joyeux Noël,

Fröhliche Weihnachten,

Δοκιμάζω σ' όλες τις γλώσσες μπας και αυτη την φορά ο Άγιος, το Πνεύμα και όποιος εμπλέκεται τελος πάντων, με καταλάβει... θέλω ΑΠΛΑ ευτυχισμένες στιγμές!!!!!!!!! (που να ζητουσα κατι που να κοστίζει κιόλας!!!!)

Λευκή κόλλα χαρτί...

Σε μία λευκή κόλλα χαρτί φυλακίζω τις σκέψεις μου, τα συναισθήματα μου, τις αναμνήσεις μου, τις ανάγκες μου... τον εαυτό μου.

Κοιτάζω με βουρκωμένα μάτια και μία ματωμένη ψυχή την λευκή μου κόλλα και προσπαθώ να μην την λεκιάσω, να μην αφήσω πάνω της σημάδια που θα αποδεικνύουν και θα φανερώνουν όλα όσα ένιωσα κοιτάζοντας την.

Εσύ γιατί την λέκιασες? Εσύ γιατί ήσουν απρόσεκτος? Εσύ γιατί την τσαλάκωσες -την δικιά μου λευκή κόλλα- και την πέταξες σε μία γωνία του γραφείου σου σαν να ήτανε σκουπίδι?

Θέλω πίσω την λευκή μου κόλλα ατσαλάκωτη, αλέκιαστη, λευκή!

...ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ...

ΚλΕιΔαΡόΤρΥπΑ !

Σσσσσσσ θα σε ακούσουν... σσσσ κράτα την αναπνοή σου. Πως περπατάς έτσι θα σε ακούσουν. στις μύτες των ποδιών σου τώρα. Κλείσε τα φώτα... πιο σιγά... φφφφ έφτασες! Ωραία και τώρα... σκίψε... κοιτα μέσα από την καλογυαλισμένη κλειδαρότρυπα! Πρόσεξε μην ακουμπήσεις το πόμολο θα σε καταλάβουν από τον θόρυβο! βολέψου καλά θα δεις αρκετα!!!! Χμμ σ αρεσει ε? Μην αναπνέεις είπαμε θα σε καταλάβουν....

...ΣΙΩΠΗ...ΒΗΜΑΤΑ...ΧΤΥΠΟΚΑΡΔΙ...

φύγε τώρα. κλείσε τα μάτια. παμε πάλι στις μύτες των ποδιών σου! έτσι χωρίς αναπνοή.....

Αρκετά είδες...αύριο πάλι μπορείς να δείς από την κλειδαρότρυπα την ζωή σου!

Ακόμα σε μυρίζω όταν κλείνω τα μάτια μου

ακόμα αγγίζω το παγωμένο δέρμα σου

ψάχνοντας παρηγοριά

ακόμα τα δάκρυα δεν κρύωσαν

ακόμα δεν αισθάνθηκα τι θα πει απουσία

προσμένοντας τον πόνο

προσμένοντας την λήθη που θα παρασύρει την απουσία

ακόμα αγγίζω τα μακρυα σου δάχτυλα

ξαπλώνοντας στα φτερά σου

τα φτερά σου....

αγκαλιά προσμονή φιλί χάδι...

λέξεις άδειες πλέον

χωρίς κάποιον ακροατή

λέξεις άδειες χωρίς νόημα

θύελα συναισθημάτων

θύελα αναπάντητων ερωτημάτων

θύελα που τα σήκωσε όλα και τα έστειλε μακρυά

εκεί που δεν έχει σήμα το μυαλό και δεν ηχούνε ήχοι πουθενά...

μαύρο σκοτάδι υγρό σκληρό κομμάτι

μόνο οι πεταλούδες φάνηκαν και τα μικρά σπουργίτια

να θυμίζουν πως μένει ζωή...

μενει ζωή?

Χαμένα μακάρι...

Μακάρι να με έκλεινες μεσα στα ολόλευκα φτερά σου και να μου άναβες όλα τα φώτα στα σκοτεινά μονοπάτια της θύμισης. Μακάρι η παρουσία σου να είχε τόση δύναμη ώστε να με κρατάει δυνατή και να μην "πέφτω". Μακάρι με ένα σου και μόνο φιλί να έβρισκα πάλι την χαμένη μου αναπνοή......

Μα χάθηκαν τα μακάρι, έμειναν μόνο οι ακίδες της απουσίας σφηνωμένες βαθιά στην παλάμη της ανούσιας πραγματικότητας. μιας πραγματικότητας η οποία πνίγεται αναζητώντας κάποιο ξεχασμένο σωσίβιο για να επιβιώσει μέσα στα μακάρι.

Μακάρι λοιπόν τα φτερά σου κάποτε να συναντηθούν με τα δικά μου ξανα και να καταφέρω να πω όσα ο φράκτης του εγωισμού κρατούσε καλά φυλακισμένα μέσα στο υποτιθέμενο αυτονόητο.

Μέχρι τότε όμως θα παλεύω με τις ακίδες, ρουφώντας με ζήλο το αίμα για να μην ξεφύγει σταγόνα ανάμνησης. μέχρι τότε απλά θα κείνω τα μάτια ξαπλωμένη και θα προσμένω την αίσθηση των φτερών σου να με σκεπάζουν...!