Πέμπτη, 8 Μαΐου 2008

Άνοιξη...!


Μάιος... και τώρα κατάλαβα πως μπήκε η Άνοιξη.... τώρα που φεύγει...! Πάντα στην ζωή μου είμαι ετεροχρονισμένη. Αργοπορημένη...στα ραντεβού μου, στις δουλειές, στο ξύπνημα, στο να συνειδητοποιώ τα συναισθήματα μου.

Άνοιξα απλά την κουρτίνα. Ο ήλιος βιαστικά με προσπέρασε και σαν άλλος κατακτητής άρχισε να εξερευνεί αχόρταγα τον χώρο του... καιρό είχε να επισκεφτεί το δωμάτιο μου. Τα παράθυρα έμειναν για πολύ μεγάλο διάστημα κλειστά. Όχι, όχι, δεν έλειπα εγώ από το σπίτι...έλειπαν όμως όλα τα άλλα. Η αισιοδοξία, η ανάγκη για φως, η ανάγκη για επικοινωνία, το κουράγιο. Σειρά είχε το παράθυρο. Το άνοιξα δειλά... και το κύμα από τις μυρωδιές ήταν σαν φάρμακο. Όχι σαν εκείνα τα πικρά σιρόπια που σου αφήνουν αυτή την τόσο άσχημη γεύση..αλλά σαν το σιρόπι για τον πυρετό, με γεύση φράουλα. Έτσι και αυτό το αεράκι, το οποίο χάιδεψε γλυκά το μάγουλο μου σαν να προσπαθούσε να μου πει..."είμαι εγώ εδώ μην φοβάσαι", γιάτρεψε κάποιες από τις πληγές μου. Μία θάλασσα από αρώματα με ταξίδεψαν σε όλα τα όμορφα και γαλήνια πράγματα της ζωής και μου έδωσαν κουράγιο να συνεχίσω...!

Και κάπου εκεί, μέσα στην έρημο των σκέψεων...ήρθε ένα e-mail.
Σε ευχαριστώ... που είσαι εκεί, που ήσουν πάντα εκεί, που άντεξες, που συμβούλεψες, που ανέχτηκες, που με αγαπάς.
Ξέρεις εσύ...

4 σχόλια:

Ο άλλος είπε...

Την Άνοιξη , το Φθινόπωρο, τα χρώματα,τα αρώματα,τους ανθρώπους σημασία έχει να τα νοιώθεις. Γι αυτό υπάρχουμε και με αυτό κρινόμαστε. Ο χρόνος είναι απλά μερικές φορές, η ικανότητά μας να τα αντιλαμβανόμαστε γρήγορα. Όχι απαραίτητα η σημασία μας.

Ανάδρομος είπε...

Πολύ με συγκίνησε η Άνοιξή σου.Θα σε επιεκέπτομαι

Ανώνυμος είπε...

Τι όμορφη η Άνοιξη που ήρθε. Αν και μελαγχολική, δεν κρύβει την γλύκα της. Να σαι καλά κορίτσι μου, πάντα. Έστω και ετεροχρονισμένη. Και να μάθεις να εκτιμάς τους σωστούς. Καμμιά φορά, ίσως και στην δεύτερη ανάγνωση!
Θα έρχομαι και εγώ, στη γειτονιά σου.

pandora's box είπε...

@ Άλλε...
Τελικά ο χρόνος είναι γιατρός...ή ένα σκυλάκι το οποίο γλύφει υπομονετικά τις πληγές του για να κλείσουν!

@ Ανάδρομε...
Χαίρομαι που τα λόγια μου κατάφεραν να αγγίξουν έστω και λίγο την ψυχή σου... θα σε περιμένω...

@ανώνυμε..
Μερικές φορές νομίζεις πως κάποιοι είναι οι σωστοί, αλλά στην πορεία καταλαβαίνεις πως πρέπει να κλείσεις την κουρτίνα της ψυχής...